فروشگاه فایل اپدونه
0 محصولات نمایش سبد خرید

سبد خرید شما خالی است.

بررسی مفهوم آی پی(IP)

 

پروتکل اینترنت (IP) چیست؟

پروتکل اینترنت (IP) یک پروتکل یا مجموعه ای از قوانین برای مسیریابی و آدرس دهی بسته های داده است تا بتوانند از طریق شبکه ها حرکت کرده و به مقصد درست برسند. مرور داده ها در اینترنت به قطعات کوچکتر تقسیم می شود که بسته نامیده می شوند. اطلاعات IP به هر بسته متصل است و این اطلاعات به روترها کمک می کند تا بسته ها را به مکان مناسب ارسال کنند. به هر دستگاه یا دامنه ای که به اینترنت متصل می شود یک آدرس IP اختصاص داده می شود و همانطور که بسته ها به آدرس IP متصل به آنها هدایت می شوند ، داده ها به جایی می رسند که مورد نیاز است.

هنگامی که بسته ها به مقصد می رسند ، بسته به اینکه کدام پروتکل حمل و نقل در ترکیب با IP استفاده می شود ، با آنها متفاوت رفتار می شود. متداول ترین پروتکل های حمل و نقل TCP و UDP هستند.

 

پروتکل شبکه چیست؟

در شبکه ، یک پروتکل یک روش استاندارد برای انجام اقدامات خاص و قالب بندی داده ها است به طوری که دو یا چند دستگاه قادر به برقراری ارتباط با یکدیگر و درک یکدیگر هستند.

برای درک اینکه چرا پروتکل ها ضروری هستند ، فرایند ارسال نامه را در نظر بگیرید. روی پاکت ، آدرس ها به ترتیب زیر نوشته می شوند: نام ، آدرس خیابان ، شهر ، کوچه و کد پستی. اگر پاکت نامه ای در صندوق پستی بیندازد که ابتدا کد پستی نوشته شده ، آدرس خیابان ، دولت بعد از آن و غیره ، اداره پست آن را تحویل نمی دهد. یک پروتکل مورد توافق برای نوشتن آدرس ها به منظور کارکرد سیستم پستی وجود دارد. به همین ترتیب ، همه بسته های داده IP باید اطلاعات خاصی را به ترتیب مشخص ارائه دهند و همه آدرس های IP از یک قالب استاندارد پیروی می کنند.

آدرس IP چیست؟ آدرس دهی IP چگونه کار می کند؟

آدرس IP یک شناسه منحصر به فرد است که به یک دستگاه یا دامنه متصل به اینترنت اختصاص داده شده است. هر آدرس IP مجموعه ای از کاراکترها مانند ‘192.168.1.1’ است. از طریق حل کننده های DNS ، که نام های دامنه قابل خواندن را به آدرس IP ترجمه می کند ، کاربران می توانند بدون حفظ این سری پیچیده از کاراکترها به وب سایت ها دسترسی پیدا کنند. هر بسته IP شامل آدرس IP دستگاه یا دامنه ارسال کننده بسته و آدرس IP گیرنده مورد نظر خواهد بود ، درست مانند نحوه وارد شدن آدرس مقصد و آدرس مبدا در یک نامه.

 

IP address gets packets to their destination

 

 

IPv4 در مقابل IPv6

چهارمین نسخه IP (به اختصار IPv4) در سال 1983 معرفی شد. با این حال ، همانطور که تعداد زیادی از تغییرات احتمالی برای شماره پلاک خودرو وجود دارد و باید به صورت دوره ای مجدداً قالب بندی شوند ، منابع آدرس های IPv4 موجود نیز رو به اتمام است. آدرس های IPv6 دارای تعداد زیادی کاراکتر و در نتیجه جایگشت بیشتری است. با این حال ، IPv6 هنوز به طور کامل پذیرفته نشده است و اکثر دامنه ها و دستگاه ها هنوز آدرس IPv4 دارند.

بسته IP چیست؟

بسته های IP با افزودن یک سرصفحه IP به هر بسته داده قبل از ارسال در راه ایجاد می شوند. یک سرصفحه IP فقط یک سری بیت (یک و صفر) است و چندین قطعه اطلاعات در مورد بسته از جمله آدرس ارسال و دریافت IP را ثبت می کند. سرفصل های IP همچنین گزارش می دهند:

طول سربرگ
طول بسته
Time To Live (TTL) یا تعداد شبکه هایی که یک بسته می تواند قبل از دور انداختن ایجاد کند
کدام پروتکل حمل و نقل مورد استفاده قرار می گیرد (TCP ، UDP و غیره)
در مجموع 14 فیلد برای اطلاعات در سرصفحه IPv4 وجود دارد ، اگرچه یکی از آنها اختیاری است.

مسیریابی IP چگونه کار می کند؟

اینترنت از شبکه های بزرگ به هم پیوسته ای تشکیل شده است که هر کدام مسئول بلوک های خاصی از آدرس های IP هستند. این شبکه های بزرگ به عنوان سیستم های خودمختار (AS) شناخته می شوند. انواع پروتکل های مسیریابی ، از جمله BGP ، به مسیریابی بسته ها در سراسر ASes بر اساس آدرس IP مقصد کمک می کند. روترها دارای جداول مسیریابی هستند که نشان می دهد بسته ها باید از کدام ASES عبور کنند تا در اسرع وقت به مقصد مورد نظر برسند. بسته ها از AS به AS حرکت می کنند تا زمانی که به بسته ای برسند که مسئولیت آدرس IP مورد نظر را بر عهده بگیرد. سپس AS بسته های داخلی را به مقصد هدایت می کند.

پروتکل ها سرفصل های بسته را در لایه های مختلف مدل OSI متصل می کنند:

 

 

Protocols attach packet headers at different layers of OSI model

 

 

بسته ها می توانند در صورت لزوم مسیرهای متفاوتی را به یک مکان برسانند ، همانطور که گروهی از افراد که به مقصد مورد توافق رانندگی می کنند می توانند از راه های مختلف برای رسیدن به آنجا استفاده کنند.

TCP/IP چیست؟

پروتکل کنترل انتقال (TCP) یک پروتکل حمل و نقل است ، به این معنی که نحوه ارسال و دریافت داده ها را تعیین می کند. یک سرصفحه TCP در بخش داده های هر بسته که از TCP/IP استفاده می کند گنجانده شده است. قبل از انتقال داده ، TCP ارتباطی را با گیرنده باز می کند. TCP اطمینان می دهد که همه بسته ها به ترتیب پس از شروع انتقال وارد می شوند. از طریق TCP ، گیرنده دریافت هر بسته ای را که می رسد دریافت می کند. در صورت عدم تایید رسید ، بسته های از دست رفته دوباره ارسال می شوند.

TCP برای قابلیت اطمینان طراحی شده است ، نه سرعت. از آنجا که TCP باید مطمئن شود که همه بسته ها به نظم رسیده اند ، بارگیری داده ها از طریق TCP/IP در صورت عدم وجود برخی بسته ها می تواند بیشتر طول بکشد.

TCP و IP در ابتدا برای استفاده همزمان طراحی شده بودند و اغلب از آنها به عنوان مجموعه TCP/IP یاد می شود. با این حال ، پروتکل های حمل و نقل دیگر می توانند با IP استفاده شوند.

UDP/IP چیست؟

پروتکل داده کاربر یا UDP یکی دیگر از پروتکل های حمل و نقل پرکاربرد است. سریعتر از TCP است ، اما از قابلیت اطمینان کمتری نیز برخوردار است. UDP از تحویل و نظم کامل همه بسته ها اطمینان حاصل نمی کند و قبل از شروع یا دریافت انتقال ، اتصال ایجاد نمی کند.

 

منبع اصلی این محتوا را میتوانید از این قسمت دنبال کنید.

 

 

0
دیدگاه‌های نوشته

*
*